Ο σπουδαιότερος παθογόνος μύκητας στην καλλιέργεια λωτού είναι η μυκοσφαιρέλα | PellaNews

Ο σπουδαιότερος παθογόνος μύκητας στην καλλιέργεια λωτού είναι η μυκοσφαιρέλα

photo1**

Επιμέλεια: Ξαφάκος Γ. Παναγιώτης*

O λωτός (Diospyros kaki  Thunb.) ή μήλο της Ανατολής ανήκει στα φυλλοβόλα οπωροφόρα δέντρα. Η καλλιέργεια λωτού στην ευρύτερη περιοχή της Σκύδρας διαδραματίζει τα τελευταία χρόνια  πρωταγωνιστικό ρόλο στα φθινοπωρινά φρούτα. Οι κυριότερες καλλιεργήσιμες ποικιλίες είναι : Jiro, Rojo brilliante, Fuyu, οι οποίες ανταποκρίνονται  στο μεγαλύτερο  μέρος των γευστικών  καταναλωτικών απαιτήσεων.

Επιδημιολογία της ασθένειας

Ο σπουδαιότερος προσυλλεκτικός (pre-harvest disease) παθογόνος μύκητας στην καλλιέργεια λωτού είναι η μυκοσφαιρέλα (Mycosphaerella nawae). Αυτή είναι μια καινούργια  παρατήρηση για την καλλιέργεια του λωτού στην περιοχή της Σκύδρας, σύμφωνα με την επιστημονική βιβλιογραφία. Θα πρέπει όμως να πραγματοποιείται σε κάθε περίπτωση ταυτοποίηση του παθογόνου, σε εργαστήριο φυτοπαθολογίας, γιατί η συμπτωματολογία ταιριάζει και με τον μύκητα Αλτενάρια (Altenaria alternate). 

Ο  παθογόνος μύκητας  Mycosphaerella nawae (Circular Leaf Spot on Persimmon), ανήκει στην κατηγορία των ασκομυκήτων (Dothideomycetes, Ascomycota),είναι επιθετικός και έχει εμμονή. Τα σπουδαιότερα  συμπτώματα επάνω στα φύλλα, εμφανίζονται στα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου, με την εμφάνιση νεκρωτικών κηλίδων  διαμ.2-4 mm, την κόκκινη  απόχρωση και την πρόωρη φυλλόπτωση. Στους καρπούς παρατηρείται πρόωρη ωρίμανση και υποβάθμιση της ποιότητας των καρπών(photo 1).

Σημαντικές παράμετροι για τον βαθμό μολυσματικότητας του μύκητα αποτελούν οι υψηλές θερμοκρασίες, τα αποθέματα μολυσμάτων και ο ρόλος του υδρολογικού κύκλου νερού. Η ένταση  παθογένειας  του μύκητα εξαρτάται από το μικροκλίμα της περιοχής και το επίπεδο ευαισθησίας  των  ποικιλιών. Οι αποστάσεις φύτευσης καθώς το σχήμα διαμόρφωσης του δένδρου, αποτελούν πρωταρχικοί παράμετροι για τον κατάλληλο φωτισμό του κτήματος. Επιπρόσθετα, η ισορροπημένη λίπανση σε συνδυασμό με την ορθολογική άρδευση, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην διατήρηση ενός υγιούς οπωρώνα.  

Ειδικότερα, το παθογόνο  Mycosphaerella nawae διαχειμάζει κατά τη διάρκεια του χειμώνα στα μολυσμένα φύλλα του εδάφους. Την άνοιξη απελευθερώνονται τα ασκοσπόρια από τα ώριμα περιθήκια και με την βοήθεια του ανέμου μεταφέρονται για να μολύνουν  τον ξενιστή. Ο χρόνος επώασης του μύκητα διαρκεί 4 μήνες(λανθάνουσα μορφή). Κατά το στάδιο της έναρξης της βλάστησης, ο μύκητας προσβάλει τα νεαρά φύλλα και τον  περικάρπιο ιστό του καρπού. Oι συνεχείς βροχοπτώσεις   σε συνδυασμό με τις υψηλές  θερμοκρασίες που επικρατούν την περίοδο αυτή, αποτελούν κοκτέιλ  ευνοϊκών  συνθηκών για την  εξάπλωση του παθογόνου.

Οι σπουδαιότεροι μετασυλλεκτικοί μύκητες(Post-Harvest decay)  που πλήττουν τους καρπούς  λωτού κατά την διάρκεια συντήρησης μέσα στους ψυκτικούς θαλάμους είναι:  Alternaria alternate, Penicillium spp., Botrytis cinerea, Cladosporium spp.

Εναλλακτικές μέθοδοι  πρόληψης

• Φωτοθεραπεία 

• Ρύθμιση ατμοσφαιρικής υγρασίας του κτήματος

• Διαχείριση  φυτικών  μολυσμάτων

• Ενίσχυση  άμυνας του φυτού(SAR) 

 

*Ειδικός Δενδροκόμος, ειδικευθείς στο Istituto Sperimentale di  Frutticoltura a Verona και στο Πανεπιστήμιο Potenza Ιταλίας.

**photo 1: Personal  Digital  Archiving of P.G .Xafakos