Επιχειρηματική οικονομική ύφεση | Page 2 | PellaNews

Επιχειρηματική οικονομική ύφεση

Γράφει ο Δημήτριος Γιαννακίδης

 Από το 2010 και μετά, είδαμε να συμβαίνουν ραγδαίες οικονομικές μεταλλάξεις στην ελληνική οικονομία. Αποφάσεις που παρθήκαν  χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα. Είδαμε  ένα ασταθές φορολογικό περιβάλλον, αυστηρό, άναρχο, χωρίς δομή και αποτελεσματικότητα ,που σαν να μην έφτανε αυτό, άλλαζε τόσο συχνά(και συνεχίζει) που το μόνο που προσκαλούσε ήταν και είναι οικονομική αστάθεια και ένα  ρευστό επιχειρηματικό περιβάλλον. Μείωση μισθών, συντάξεων, αύξηση προϊόντων που αφορά το καλάθι της νοικοκυράς, και αβάσταχτη φορολογική πολιτική  είναι λίγα από τα τεκταινόμενα που ζήσαμε και ζούμε αγαπητοί συνάδελφοι.

   Όλα αυτά, και πολλά ακόμη που θα αναλύσουμε σε μελλοντικά άρθρα, φέρανε τον μαρασμό και την καταστροφή του ενός και μοναδικού πυλώνα της οικονομικής  δραστηριότητας της χώρας μας, και αυτός δεν είναι άλλος από την μικρομεσαία επιχείρηση. Αποφάσεις ,που τα αποτελέσματα και τις συνέπειες αυτών τις ζήσαμε άμεσα στα καταστήματα μας. Αδιάψευστος μάρτυρας όλων των παραπάνω είναι η συνεχόμενη με αρνητική δυνητικότητα, πτώση του τζίρου μας. Μείωση του προσωπικού  που στελεχώνουν τα καταστήματα αλλά και το χειρότερο σενάριο όπου δεν είναι άλλο από το κλείσιμο της οποιαδήποτε υφιστάμενης επιχείρησης.

   Άδειασμα δρόμων ,που πριν έσφυζαν από εμπορική κινητικότητα, μαγαζιά κλειστά που δημιουργούσαν ,στις εκάστοτε πόλεις ,μια εικόνα που σε γέμιζε με αβεβαιότητα και απαισιοδοξία  για το που οδεύει η οικονομία μας. Συνάδελφοι  που είχαν ένα κατάστημα πολλών ετών σε λειτουργία, βρέθηκαν άνεργοι στον δρόμο, χωρίς καμία βοήθεια από το κράτος έστω και με την μορφή επιδόματος ανεργίας. Μαγαζιά που γράψανε ιστορία με την παρουσία τους, αλλά και που δώσανε δουλειά και σε άλλους ανθρώπους, κλείσανε με ζημιές. Κόποι και θυσίες ετών όπου μέσα σε λίγο καιρό καταστράφηκαν και γίνανε παρελθόν.

  Όμως μην σας παραπλανεί η χρήση παρελθοντικού χρόνου που κάνω στις παραπάνω παραγράφους του άρθρου μου, θα ήθελα πολύ να είναι έτσι τα πράγματα και να μέναμε στην εξιστόρηση παρελθοντικών γεγονότων, αλλά δυστυχώς συνεχίζουν να υφίστανται τα δεινά στον κλάδο μας ,και μάλιστα σε πιο έντονο ρυθμό και σε μεγαλύτερη έκταση ειδικά μετά από την μαύρη μέρα της επιβολής των capital controls.

  Ζήσαμε ένα πολύ άσχημο 2010,νομίζοντας ότι τα έχουμε δει όλα, κάποιοι από εμάς όμως βλέπανε ότι αυτό ήταν μόνο αρχή. Ήρθε ένα καταστροφικό 2012,που μας έκανε νιώθουμε το φόβο της καταστροφής και της χρεοκοπίας. Σαν να μην έφτανε όλο αυτό, ζήσαμε και την αποφράδα ημέρα του κλεισίματος των τραπεζών και του χρηματιστηρίου, σαν αποτέλεσμα είχε το όλο γεγονός αυτό να παγώσει η εμπορική κίνηση και να βλέπουμε τους τζίρους να πέφτουμε στα τάρταρα, κάνοντας ρεκόρ πτώσης από την αρχή της ύφεσης. Μέσα σε όλα αυτά όμως ζούμε και ζήσαμε την χειρότερη εορταστική περίοδο του Πάσχα  μαζί με αυτήν των περασμένων Χριστουγέννων. Σαν να μην έφτανε αυτό, το πρώτο τετράμηνο του 2019 είναι από τα χειρότερα των τελευταίων 30 ετών.Η εορταστική περίοδο βάφτηκε από αναδουλειά, πτώση τζίρου και εν γένη  της εμπορικής κινητικότητας και δυναμικής. Μάλιστα συμβαίνει  και το εξής οξύμωρο, οι εκπτώσεις όπου ήταν και αυτές απογοητευτικές, καταστήματα με μεγάλα ποσοστά προσφορών δεν μπόρεσαν να καλύψουν τις βασικές οικονομικές τους ανάγκες.

  Έτσι λοιπόν το πλεόνασμα ,φυγή από το Δ.Ν.Τ, λήξη των capital controls, μείωση της ανεργίας  και όμως....  ο κλάδος μας παίρνει την χειρότερη του περίοδο εδώ και πολλά χρόνια. Όλα τα παραπάνω δεν συνάδουν με την εμπορική κίνηση που θα περιμέναμε, από την μια ως την άλλη άκρη της χώρας μας η κίνηση ήταν το ίδιο πτωτική. Μια εικόνα άσχημη λοιπόν που δημιουργεί άγχος και ανησυχία στον κλάδο μας.