Πανδημία ιολόγων και συνωμοσιολόγων | PellaNews

Πανδημία ιολόγων και συνωμοσιολόγων

Ο Κορωνοϊός μονοπωλεί την καθημερινότητά μας. Είναι το βασικό θέμα συζήτησης. Τον σκεφτόμαστε ακόμη και στον… ύπνο μας, στριφογυρίζοντας τα βράδια. Φοβόμαστε για εμάς και τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Και διαβάζουμε. Διαβάζουμε συνεχώς για αυτόν μέσα στον ωκεανό πληροφοριών που διακινούνται στο διαδίκτυο. Το τι έχω διαβάσει δεν περιγράφεται. Όταν υπάρχει κρίση και αβεβαιότητα στην ανθρωπότητα, είναι οι κατάλληλες εποχές για να αναδυθούν θεωρίες συνωμοσίας και επίκληση στα ένστικτα των ανθρώπων. Ο φόβος είναι ένα ένστικτο. Και η ελπίδα επίσης. Όταν η επιστήμη και η λογική δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις ή οι απαντήσεις είναι συνθέτες και περίπλοκες, αναλαμβάνει να δώσει τις απαντήσεις ο σκοταδισμός.

Τι διαβάζουμε μεταξύ άλλων; Ότι όλα γίνονται για να βγάλουν χρήματα οι φαρμακευτικές εταιρίες. Τι λέει η λογική; Δεν υπάρχει περίπτωση, δεν είναι λογικό, δεν αντέχει σε στοιχειώδη ανάλυση, εκατοντάδες κυβερνήσεις να μπαίνουν σε μια δοκιμασία άνευ προηγουμένου, να μπαίνει όλος ο πλανήτης σε μια φάση οικονομικής ύφεσης, απρόβλεπτης εν πολλοίς, για να βγάλουν χρήματα 1 ή 2 ή 10 φαρμακευτικές;

Όταν δε με το καλό βγει το εμβόλιο, γιατί κάποια στιγμή θα βγει, θα είναι τόσο τεράστια η πίεση από ζήτημα ηθικής, που θα εξαναγκαστούν οι πρωτοπόροι να μοιραστούν την ανακάλυψη.

Διαβάζουμε επίσης για μέτρα ελέγχου κοινωνικής συμπεριφοράς και προσπάθεια ελέγχου από κάποιον, άγνωστο Χ - κάποιοι στην υστερία των στιγμών τον ονομάζουν αντίχριστο- των συνηθειών μας και των ελευθεριών μας. Κάποιοι επικαλούνται το βιβλίο του Τζορτζ Οργουελ, το «1984» όπου το ολοκληρωτικό καθεστώς του Μεγάλου Αδελφού, παρακολουθούσε συνεχώς τους πάντες και τα πάντα. Βιβλίο που θαυμάστηκε σαν προφητεία όταν εκδόθηκε και γίνεται εξόχως επίκαιρο στις μέρες του Κορωνοϊού.

Θα πει κάποιος, οκ το διαδίκτυο είναι πολλές φορές ανεξέλεγκτο, ευχή και κατάρα. Μια στιγμή όμως. Τις συνήθειες μας και τα καταναλωτικά πρότυπα, τον τρόπο ψυχαγωγίας, την οικογενειακή μας κατάσταση, εμείς απλόχερα δεν την προσφέρουμε με την χρήση των social media; Κάθε μέρα, κάθε ώρα. Ο αντίλογος έγκειται στο ότι αρκετοί επιλέγουν το εύκολο, το ευκολονόητο. Θυμηθείτε την οικονομική κρίση. Χιλιάδες κόσμου πίστεψαν τον Αρτέμη Σώρρα. Ότι δίχως κόπο, μαγικά, θα λυθεί το πρόβλημα. Υπάρχει εύκολη λύση. Γρήγορη. Δεν προχωράει διότι το ΔΝΤ θέλει την Ελλάδα υπόδουλη. Και έτρεχαν στα γραφεία του Σώρρα και έκλειναν δρόμους.

Δεν μπορεί αυτό που εξελίσσεται να είναι έργο της παγκοσμιοποίησης. Διότι προκαλεί τα κράτη να πάρουν αποφάσεις περιχαράκωσης. Ήδη κάποιοι ηγέτες κρατών μιλάνε για πρόβλημα στη λειτουργία της συνθήκης Σένκεν. Αυτό που σήμερα δοκιμάζεται είναι η ευκολία και η ελευθερία μετακίνησης ανθρώπων. Πριν την κρίση του κορωνοϊού πραγματοποιούνταν κάθε μέρα περίπου 110 χιλιάδες πτήσεις παγκοσμίως. Απίστευτο μέγεθος αν συνυπολογίζουμε ότι το 2000 ήταν περίπου στο μισό. Εκτιμάται ότι 1 στους 3 περίπου ανθρώπους του πλανήτη ταξιδεύει αεροπορικώς στη διάρκεια του έτους και 1 στους 4 πραγματοποιεί τουλάχιστον ένα ταξίδι. Τί από τα παραπάνω να διατηρηθεί αναλλοίωτο;

Η σημερινή κατάσταση αλλάζει το κόσμο αλλά στην αντίθετη κατεύθυνση από την παγκοσμιοποίηση, η οποία στηρίχθηκε στην ελευθερία διακίνησης κεφαλαίων και στην μαγική φράση «μηχανισμοί της αγοράς». Η αγορά θα δίνει τη λύση πάντοτε πίστευαν αρκετοί και σήμερα διαψεύδονται κατηγορηματικά καθώς άπαντες έχουν στρέψει το βλέμμα και την ελπίδα στην κεντρική διοίκηση κάθε κράτους. Τα ιδιωτικά κεφάλαια εξανεμίζονται και αν δεν παρέμβουν οι κεντρικές κυβερνήσεις να διατηρήσουν ένα επίπεδο «επιβίωσης» στις αγορές και στην συνέχεια να τις ενισχύσουν σημαντικά, η παγκόσμια ύφεση είναι προ των πυλών και θα έχει και διάρκεια. Διότι οι παραδοσιακές ατμομηχανές της παγκόσμιας οικονομίας πλήττονται και αυτές.

Την επομένη της περιπέτειας θα επικρατήσουν ισχυρές πιέσεις κρατικοποίησης σε πολλές κυβερνήσεις. Καταρχήν της δημόσιας υγείας και ορθώς. Η παιδεία και η υγεία πρέπει να είναι κυρίαρχη μέριμνα των κρατών, να διασφαλίζουν ένα επίπεδο μόρφωσης και περίθαλψης προς όλους, και όχι το στοιχειώδες επίπεδο αλλά ένα επίπεδο υψηλό. Και φυσικά το κύμα μπορεί να παρασύρει και άλλους κλάδους που δοκιμάζονται.

Τι από τα παραπάνω ευνοεί την παγκοσμιοποίηση; Τίποτα είναι η απάντηση. Ένα πράγμα ευνοούν, την ανησυχία και την αβεβαιότητα. Να θυμηθούμε και την τελευταία σύγκρουση στην Ελλάδα κράτους εκκλησίας που ήταν σε εποχές ευδαιμονίας. Το καλοκαίρι του 2000. Με την μη αναγραφή του θρησκεύματος. Εποχές ευδαιμονίας, οικονομικής ευμάρειας, μεγάλων στόχων για το κράτος (ολυμπιακοί αγώνες, είσοδος στην ΟΝΕ, κυκλοφορία ευρώ).

Τα κράτη και οι κυβερνήσεις θέλουν κλίμα ευμάρειας για να ανατρέψουν, αν αυτό επιδιώκουν, την παράδοση. Πότε σε κρίσεις. Σε κρίσεις γεννιούνται καθεστώτα, λαϊκιστικά κινήματα, φοβικά σύνδρομα που περιχαρακώνουν τις κοινωνίες στους εαυτούς τους.

Θέλει τεράστια προσπάθεια από όλους να διατηρήσουμε ψυχραιμία, καθαρή σκέψη και ορθή κρίση σε ό,τι αφορά την παρούσα κατάσταση αλλά και τη διαχείριση του άμεσου μέλλοντος το οποίο στην αρχή θα είναι περίπλοκο. Ο κόσμος μπορεί να εξέλθει από αυτό που βιώνουμε καλύτερος, σοφότερος, με ένα αξιακό σύστημα που θα επικεντρώνεται περισσότερο στο άνθρωπο, στον συνάνθρωπο, στο περιβάλλον και τον ρεαλισμό και λιγότερο στο απόλυτο τίποτα του εφήμερου και στο επικίνδυνο του λαϊκισμού.

ΥΓ Αν υπήρχε πάντως ένας παντοδύναμος οικολόγος, αυτός ναι, σήμερα χαίρεται με αυτό που γίνεται. Διότι το περιβάλλον αναπνέει. Η περιβαλλοντική επιβάρυνση του πλανήτη έχει μειωθεί εξαιρετικά. Γυρίσαμε, έστω και πρόσκαιρα, σε επίπεδα μόλυνσης περασμένων δεκαετιών. Και επειδή η φύση είναι φιλότιμη και μας σέβεται περισσότερο από ότι εμείς αυτήν, ίσως μας επιστρέψει πίσω κάτι από αυτά που, εξ ανάγκης, της "χαρίζουμε" αυτήν την περίοδο.

πηγη: sdna.gr