Φάκελος Πέλλαnews: Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί...-Ο Ζήσης Τριανταφυλλίδης σημειώνει την άποψη του | PellaNews

Φάκελος Πέλλαnews: Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί...-Ο Ζήσης Τριανταφυλλίδης σημειώνει την άποψη του

Επιμέλεια: Παύλος Νεκτάριος Παπαδόπουλος

Η έντυπη Πέλλαnews και το «Ελεύθερο Βήμα» της, κάνουν έναν κύκλο γύρω από την «κρίση» που περνά ο ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθεια του να επαναπροσδιορίσει, συνάμα να επανασυντονίσει την ταυτότητα (ας το πούμε έτσι) και την περαιτέρω πορεία του. Η Πέλλαnews, παρακολουθώντας στενά τις πολιτικές εξελίξεις, εν’ όψει της αναζήτησης των βημάτων που γίνεται στον ΣΥΡΙΖΑ και καθώς βλέπουμε να αναφέρεται από τα μέσα ενημέρωσης πανελλήνιας εμβέλειας ότι «υπάρξει ρήξη» ή ότι «υπάρχει κύκλος εσωστρέφειας», ότι πλέον τα «στρατόπεδα είναι αυτό του Ευκλείδη Τσακαλώτου απέναντι στον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα», ξεκίνησε έναν κύκλο απόψεων. Απόψεις οι οποίες αναμένουμε να εκφράσουν τοπικά στελέχη του κόμματος, τα οποία έχουν τη δική τους οπτική στις εξελίξεις. Απόψεις κατέθεσαν στην έντυπη ΠΕΛΛΑNEWS ο  αναπληρωτής Συντονιστής της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Γιαννιτσών (Δήμου Πέλλας) Γιώργος Σγουρούδης και ο Συντονιστής της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Γιαννιτσών Κώστας Μπαλτζής. Στο τρέχον εβδομαδιαίο φύλλο(της 14ης Οκτωβρίου 2020) την άποψη του κατέθεσε ο δικηγόρος, Ζήσης Τριανταφυλλίδης, που ήταν υποψήφιος Βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση : 

"Ας βρούμε όσα μας ενώνουν

Αγαπητέ Παύλε, ήθελα να εκφράσω κάποιες μου σκέψεις  και μέσω υμών και της εφημερίδος, προς τους αναγνώστες και συντοπίτες μου.

Η πορεία της αριστεράς ήταν πάντα συνδεδεμένη με τα ομορφότερα οράματα  του Έλληνα για την ίδια του τη ζωή, την ελευθερία και τη κοινωνική δικαιοσύνη  .Ήταν το  όραμα για μία Ελλάδα απαλλαγμένη από τα ξένα αφεντικά της και τον εθελοδουλισμό κάποιων πολιτικών της. Να θυμίσουμε ότι από  συστάσεως  του κράτους μας, τότε που τα σύνορα της Ελλάδας μας  έφταναν μέχρι  την Ελασσόνα, τρία κόμματα κυριαρχούσαν στην πολιτική σκηνή, το Ρούσικο, το Εγγλέζικο και το Γαλλικό. Η Ιδία τακτική συνεχίστηκε για πολλά χρόνια και η Ελλάδα μας  πάντα έπρεπε να βρίσκεται από τη μία ή την άλλη πλευρά, προκειμένου να   επιβιώσει διεθνώς. Άλλωστε «η Ελλάς είναι πολύ μικρή χώρα για να έχει ίδια εξωτερική πολιτική» όπως είπε κάποιος  συντηρητικός πολιτικός μας. Όλα όμως άλλαξαν όταν κατά την τριπλή κατοχή από το 41 μέχρι το 44. Τότε που οι  Έλληνες αγκάλιασαν το ΕΑΜ και τον στρατό του, τον ΕΛΑΣ. Τότε που οραματιζόμενοι μία Ελεύθερη και Δημοκρατική Ελλάδα, εντάχτηκαν στην γιγαντογενήτρα Εθνική Αντίσταση, ιδίως στις τάξεις του ΕΛΑΣ. Τότε που ήταν η μεγάλη ευκαιρία για την αριστερά αλλά πρωτίστως για τους έλληνες και την Ελλάδα μας, μετά τον πόλεμο, να τινάξουμε τα ξένα αφεντικά μας και να πορευθούμε όλοι μαζί προς το μέλλον με γνώμονα μόνο την ευτυχία του δυστυχή έλληνα, ευτυχία κοινωνική, οικονομική, πολιτική. Αντ’ αυτού  τα ξένα αφεντικά, μας έδωσαν ως ρεγάλο που ταχτήκαμε και πολεμήσαμε μαζί τους -με τις ολέθριες συνέπειες για τη χώρα μας -  τον εμφύλιο αλλά και τα άσχημα μετεμφυλιακά χρόνια που πορευτήκαμε διχασμένοι, με  έχτρες μεταξύ μας. Τότε που ψυχές στοιβάζονταν στα τρεχαντήρια με ρότα τα μικρά νησιά του Αιγαίου μας. Τότε που και οι κεντρογενείς πολίτες χαρακτηρίζονταν ως «συνοδοιπόροι» του κομμουνισμού. Όλα αυτά συνεχίστηκαν, με ένα μικρό διάλλειμα του Γέρου της Δημοκρατίας (64-65) μέχρι το 1981 που άρχισαν δειλά τα όνειρα της αριστεράς να πραγματώνονται και να αισθανόμαστε περήφανοι.

Στη διαχρονική πορεία της αριστεράς, αλλά και γενικότερα του Έθνους μας,  προς το  αύριο, προς το μέλλον  του, δεν περισσεύει κανείς μας. Ο Λαός μας   δεν πρέπει  ποτέ να πάψει να ονειρεύεται. Δεν πρέπει να πάψει ποτέ να ατενίζει το  μέλλον του όρθιος και έχοντας ψηλά, περήφανα, το κεφάλι του κατά πώς του ταιριάζει. Βέβαια και κανείς δεν πρέπει να σταθεί εμπόδιο στα παραπάνω. Η μόνη παράταξη που  μπορεί να σταθεί δίπλα στον έλληνα, δίπλα στα προβλήματά του αλλά και δίπλα στα όνειρά του είναι η αριστερά. Η αριστερά είναι ο χώρος όπου η μοναδική σκέψη που κυριαρχεί είναι  η  αντιμετώπιση των προβλημάτων του Λαού μας και η περηφάνια του Έλληνα στη διεθνή σκακιέρα. Για να το πετύχει αυτό κάποιος, δεν χρειάζεται να κατέχει ιδιαίτερες – εξειδικευμένες - γνώσεις ,σαν αυτές που δίνουν στους φοιτητές των, τα ξένα, λαμπρά πανεπιστήμια. Οι λαοί δεν έχουν ίδια νοοτροπία, δεν έχουν τα ίδια «χούγια». Όσα  μεταπτυχιακά ψυχολογίας  και να έχει κάποιος δεν μπορεί να κατανοήσει το «ντέρτι», το «μεράκι», το βάσανο,  του έλληνα ή την έντονη εκτόνωση του ψυχισμού του με το «όπα» και το «άλα», στον αυστηρά προσωπικό χορό του ζεϊμπέκικου. Οπότε όλοι αυτοί οι «ίματζ μέικερς»  και «γιάπιδες» της πολιτικής, ας παραμείνουν στα ρεζόρτ τους και ας αφήσουν τους πολιτικούς μας να βρεθούν ανάμεσα στον λαό μας. Να σταθούν δίπλα  του, να τον ακούσουν και να δώσουν λύσεις. Όχι λύσεις του Χάρβαρντ και της Οξφόρδης. Λύσεις κατά πως ταιριάζουν σε εμάς, τους Ρωμιούς, Ρωμέικες.

Σήμερα, είναι ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη  να συσπειρωθεί ο Λαός μας  γύρω από την Αριστερά. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει πρωτίστως τα στελέχη της, ιδίως τα προβεβλημένα πανελλαδικώς, να αναλογιστούν  για ποιο λόγο πολιτεύονται  με την αριστερά. Εφόσον προβούν στην συγκεκριμένη αυτοκριτική να εκτεθούν στον Λαό. Να αφήσουν τις μεγαλοστομίες και τα «αντριλίκια», να μας κοιτάξουν στα μάτια και να μας μιλήσουν. Να αφήσουν την έπαρση και την αλαζονεία, δεν συνάδει με το χώρο της Αριστεράς. Ένιωσα  άσχημα  που συγκεντρώθηκε πολύς κόσμος γύρω από το Εφετείο Αθηνών, όπου δικάζονταν οι «χρυαυγίτες». Η  ψυχολογική πίεση που ασκήθηκε από το πλήθος στους δικαστές ήταν δεδομένη .Δεν πιστεύω ότι επηρεάστηκαν. Ήθελα  όμως, ΜΕΤΑ  την έκδοση της απόφασης να πανηγυρίσει ο Δημοκρατικός Λαός μας για την απόφαση του Δικαστηρίου, γιατί θα ήταν μια δική του απόφαση, εφόσον η Δικαιοσύνη απονέμεται στο Όνομα του Ελληνικού Λαού. Ήθελα ο σύντροφος Κοντονής να ενημερώσει έγκαιρα όλα όσα κατάγγειλε σήμερα  για τη «προδικασία» της τροποποίησης του ΠΚ, ότι δηλαδή έγινε πρόβλεψη και για την υπόθεση της «Χρυσής Αυγής» προς όφελός της. Με την πράξη του σαφέστατα παραπέμπει σε στεγανά του χώρου, άβατα για όλους εμάς, πράγμα που επίσης δεν συνάδει με την Αριστερά αλλά σε φασιστικά καθεστώτα. Γιατί όμως προτίμησε να μιλήσει σήμερα, που βρίσκεται εκτός νυμφώνος; Ήθελα ο σύντροφος Παπάς, στη συνάντησή του με τον κ. Μιωνή, να είναι πιο προσεκτικός και στη φρασεολογία του αλλά  πρωτίστως στα θέματα της συζήτησης που είχε με τον συνομιλητή του. Για να είναι όμως πιο προσεκτικός στη συμπεριφορά του  πρέπει να μην έχει την έπαρση του αξιώματος. Να έχει την ταπεινότητα του προλετάριου, που αγωνίζεται για να βγάλει τα προς το ζην με το 400άρι ευρώ που λαμβάνει ως μηνιαίο μισθό  και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα.

 Σήμερα, είναι ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη συσπείρωσης του Λαού μας  γύρω από την Αριστερά. Και τούτο διότι, όσες φορές η συντηρητική παράταξη ήταν στη εξουσία και είχαμε θέματα  στην εξωτερική μας πολιτική, μειοδότησε. Στο άμεσο μέλλον θα κριθεί αν τελικά θα βάλουμε συνέταιρο στο Αιγαίο. Αν τελικά σήμερα, λαμβάνουν χώρα γεγονότα και συμφωνίες που αγνοούμε.

Ας αφήσουμε λοιπόν, όλα όσα μας χωρίζουν και ας βρούμε όλα όσα μας ενώνουν.   Αυτό που  μας ενώνει σίγουρα είναι η ασφαλής και σταθερή πορεία του Ελληνικού Λαού  και της Ελλάδος μας προς το στο μέλλον. Όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες ας συσπειρωθούμε γύρω από τη Δημοκρατική Συμμαχία που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον πρόεδρό του σύντροφο Τσίπρα, διότι πάνω από το νεκρό γράμμα του προσωπικού «συμφέροντος» έγκειται  το συμφέρον του Ελληνικού Λαού και της Ελλάδας μας".

*Ζήσης Τριανταφυλλίδης (Δικηγόρος Γιαννιτσών)

*από το "Ελεύθερο Βήμα" της έντυπης ΠΕΛΛΑNEWS (14/10/2020).