ΒΡΩΜΑΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ:Ένα παράδειγμα προς αποφυγή στον δρόμο Μελισσίου-Παλαιφύτου

Όταν οι πολίτες συμπεριφέρονται αναξιοπρεπώς, τότε αλήθεια γιατί παραπονιούνται για την ημιλειτουργία ή μη λειτουργία του κράτους ή αυτών που ανήκουν σ’ αυτό; Τούτο το ερώτημα ξεπηδά από την κατάσταση που επικρατεί σε κάποια, ουκ ολίγα, σημεία κόμβων και στάθμευσης(προσωρινής στάσης)στους δρόμους της Πέλλας. Τρανό παράδειγμα ο δρόμος Μελισσίου-Παλαιφύτου, όπου σε σημείο που βρίσκονται εκτάσεις βιολογικής καλλιέργειας και θερμοκηπίων τα σκουπίδια δίνουν και παίρνουν, αλλά δεν τα πετάει ούτε ο…Δήμαρχος, ούτε η…Αντιπεριφερειάρχης, ούτε κάποιος Βουλευτής ή Υπουργός. Τα σκουπίδια πετιούνται από τους πολίτες, με αποτέλεσμα να υπάρχει μία βρώμικη, κακή εικόνα από την μία αλλά και επιβλαβής για τα προϊόντα κατάσταση από την άλλη. Στον δρόμο αυτόν για παράδειγμα υπάρχει κτήμα με βιολογική καλλιέργεια, ο ιδιοκτήτης της οποίας ήρθε στην Ελλάδα μόλις πριν από 2 χρόνια(από την Αγγλία) και αποφάσισε να επενδύσει σε κάτι που αποτελεί το παρόν και το μέλλον της γεωργίας(ας το θέσουμε έτσι). Μάλιστα, μέσα στους στόχους του ήταν(δεν μπορεί να παραμένει υπό αυτές τις συνθήκες που ούτε στην Ουγκάντα δεν συναντά κανείς), να γίνει το κτήμα επισκέψιμο και να μπορούν σχολεία αλλά και μεμονωμένοι επισκέπτες να ενημερώνονται για την βιολογική γεωργία και τα προϊόντα της, να τα δοκιμάζουν άμεσα και να έχουν έτσι μια πλήρη αίσθηση αυτής της ενασχόλησης και των παράγωγων της. Με τα σκουπίδια να βρίθουν όμως δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο, ούτε βεβαίως να κάνει κάποιος απρόσκοπτα τη δουλειά του. Ακόμη χειρότερα, υπάρχουν ιδιοκτήτες θερμοκηπίων οι οποίοι καίνε τα νάιλον που έχουν χρησιμοποιήσει, χωρίς να σκέφτονται ότι έτσι κάνουν κακό και στον υδροφόρο ορίζοντα, πέρα απ’ όλα τα άλλα, ήτοι στο νερό που ποτίζονται όλα τα προϊόντα! Δεν είναι απίθανο; Είναι, αλλά στην Ελλάδα ζούμε. Σ’ έναν αγροτικό κατ’ εξοχήν Νομό όμως αυτά θα έπρεπε να είναι γνωστά και αυτονόητα, οι πρακτικές και τακτικές να είναι τελείως διαφορετικές και όλοι αυτοί οι άνθρωποι όχι μόνο να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, αλλά να προστατεύουν και το περιβάλλον, που ήδη έχει αρχίσει και μας «φτύνει» με όλα όσα βλέπουμε στα φαινόμενα που παρουσιάζει.  Να σημειώσουμε ότι υπήρχαν στον δρόμο αυτόν(όπως και σε πολλούς άλλους παρόμοια «υφής»)κάδοι σκουπιδιών μεταλλικοί, οι οποίοι όμως πέφτουν «θύματα κλοπής» από αθίγγανους, όπως είναι τις πάση γνωστό. Ακόμη και πλαστικοί κάδοι να τοποθετούνταν δεν θα γλίτωναν πιθανόν, αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για το ότι βρίσκονται στην κατάσταση αυτή. Εάν καθαρίσει η Αντιπεριφέρεια(λέμε τώρα)και βγει κάποια αυστηρή ανακοίνωση, τότε ίσως παραδειγματιστούν οι καλλιεργητές και δεν προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις, ίσως παραδειγματιστούν και οι πολίτες και θα πάψουν να πετούν σκουπίδια, δηλαδή ίσως γίνει το αυτονόητο. Δεν αξίζει μία προσπάθεια, γιατί υποθηκεύεται το μέλλον των παιδιών τους και των εγγονιών τους με την καταστροφή του περιβάλλοντος, μέσα από την περιφρόνηση του; Και αλήθεια, τι παιδεία μπορεί να υπάρχει όταν δεν σκεφτόμαστε ότι κάποιοι άλλοι θέλουν να είναι σωστοί, να προοδέψουν και να προκόψουν και μάλιστα προσφέροντας στον τομέα που ασχολούνται; Δηλαδή βρίζουμε αυτούς που «πωλούν» το έδαφος της Μακεδονίας και δεν βλέπουμε ότι εμείς το βρωμίζουμε;                                                            Παύλος Νεκτάριος Παπαδόπουλος

Κατηγορία

Tags

Μελίσσι
Παλαίφυτο
Σκουπίδια

Ημ/νια δημοσίευσης

Κυριακή, 8 Ιούλιος, 2018 - 03:00