Το Τέλος του Φθηνού Χρήματος | PellaNews

Το Τέλος του Φθηνού Χρήματος

Γράφει ο Δημήτριος Γ. Καμενίκης

Αυτή ήταν η απόφαση η οποία πάρθηκε στο στρατηγείο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην Φρανκφούρτη στην συνεδρίαση της περασμένης Πέμπτης υπό την ηγεσία του Διοικητή αυτής Μάριο Ντράγκι  με την διακοπή του προγράμματος  Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE) και την αλλαγή νομισματικής πολιτικής.

Μία απόφαση σταθμός τόσο στην ιστορία του θεσμού της ΕΚΤ (καθώς είναι η πρώτη φόρα που χρησιμοποιήθηκε αυτό το εργαλείο από το Μάρτιο του 2015 συσσωρεύοντας συνολικά ομόλογα αξίας 2,6 τρισεκατομμύριων euro στο χαρτοφυλάκιο της ΕΚΤ) αλλά και στην καριέρα του ιταλού Super Mario όπως καθιερώθηκε να αναφέρεται ο ιταλός κεντρικός τραπεζίτης καθώς υπήρξε πρωτεργάτης και ένθερμος υποστηριχτής του εργαλείου αυτού. Μάλιστα οδηγήθηκε και σε σφορδή αντιπαράθεση με τον γερμανό κεντρικό τραπεζίτη για το λόγο αυτό. Όμως με την συμβολή του τότε γάλλου Πρόεδρου Ολλάντ και της γερμανίδας καγκελάριου Μέρκελ οι θέσεις του Ντράγκι επικράτησαν και καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό την πορεία της Ευρωζώνης.

Βασικός στόχος του προγράμματος ήταν η επίτευξη πληθωρισμού 2% στο σύνολο της Ευρωζώνης κάτι το οποίο δεν αναμένεται να γίνει πριν το 2021. Η μακροοικονομική σκέψη πίσω από το πρόγραμμα είναι σε απλά λόγια πως οι κυβερνήσεις δανείζονται με χαμηλά επιτόκια αυτές με την σειρά τους δανείζουν τις τράπεζες και οι τράπεζες δανείζουν φθηνά νοικοκυριά  και επιχειρήσεις ώστε να επιτευχθεί ανάπτυξη και η ανάπτυξη αυτή να οδηγήσει στην αύξηση της κατανάλωσης και τελικά στην αύξηση των τιμών (πληθορισμός) και το ίδιο πάλι από την αρχή σε έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο.

Φυσικά πρωτοτυπώντας η χώρας μας «κρατούσε αλεξιβρόχιο (κοινός ομπρέλα)» από αυτή τη «βροχή» ρευστότητας καθώς δεν πληρούσε το κριτήριο τις πιστοληπτικής αξιολόγησης. (τα ελληνικά ομόλογα θεωρούνται επενδυτικά ως ομόλογα σκουπίδια junk-bonds). Ακόμα και μετά την έξοδο από τα μνημόνια (sic) δεν διαφαίνεται καμία πιθανότητα να προλάβουμε να ενταχθούμε έστω και στο τέλος του προγράμματος του QE. Οι συνέπεις δεν θα είναι άμεσες για τα ελληνικά ομόλογα αλλά σε βάθος σε χρόνου όποτε και τα επιτόκια δανεισμού θα αυξηθούν οι ελληνικές επιχειρήσεις που έχουν ακόμα πρόσβαση σε τραπεζική δανεισμό θα νιώσουν τις συνέπειες.